چند روز پيش، در مصاحبه‌اي با خبرنگار سرويس نگاهي به وبلاگ‌ها‌ي خبرگزاري ايسنا، در فرصت كوتاهي كه داشتم مطالبي را به صورت اجمالي در مورد وبلاگها بيان كردم. گفتم كه وبلاگ‌ يك ابزار است، ابزاري كه از آن مي‌شود مثل يك رسانه استفاده كرد و وبلاگها نماد تاريخ شفاهي و فولكلور اينترنتي عصر ما هستند، بنابر اين وبلاگنويس بايد سواد رسانه‌اي داشته باشد، يعني پيش از ورود به فضاي وبلاگ و وبلاگنويسي بايد ابتدا بيشتر بخواند و بعد از آن بيشتر فكر كند تا بيشتر بفهمد تا بعد بتواند بنويسد، او بايد بتواند خوب را از بد تشخيص دهد. وبلاگ‌نويس بايد ساختار و فرم ابزارش را بشناسد. بايد بداند كه از كجا شروع كند و به كجا ختم كند، بايد اكثر ابزارهاي مورد نيازش را بشناسد و روي آنها تمرين داشته باشد و از آنها با سرعت و به صورتي حرفه‌اي استفاده كند. گفتم كه به عقيده‌ي من، وبلاگنويسي كه سواد رسانه‌اي نداشته باشد، بين فضاي مجازي و  دنياي واقعي تفاوتي قايل نمي‌شود بنابر اين همانطور كه در دنياي واقعي است مي‌خواهد در فضاي مجازي هم همانطور باشد و بنابر اين زبان و شيوه‌ي نگارش عاميانه و محاوره‌اي را براي خودش انتخاب مي‌كند، كمتر فكر مي‌كند و شايد در بيشتر مواقع بخواهد انفعالي عمل كند.

عصر كنوني، عصري است كه من نامش را گذاشته‌ام گرداب گسترده گيتي، در اين عصر بايد سريع و حرفه‌اي باشيم، در اين عصر بايد تكنيك‌ها و تاكتيك‌ها و استراتژي‌ها را بشناسيم و از آنها براي رسيدن به هدف خود استفاده كنيم. وب يك فضاي مكتوب است و ما در اين فضا با نوشته‌ها و نوشتن‌ها سر و كار داريم. با نگارش ما محتواي يك سايت و يا وبلاگ را پديد مي‌اوريم و محتواي وبلاگ بايد هدفدار باشد، بدون هدف،  با همه‌چيز نويسي نگارش و محتوا را مخدوش مي‌كنيم و از هدفمان دور مي‌شويم و مخاطبين‌مان هم گيج و سردر گم مي‌شوند. شيوه‌ي نگارش يك انتخاب يا گزينه است بين مثلا ادبي نوشتن يا عاميانه نوشتن براي وبلاگنويس. او با توجه به نوع مخاطب و هدف‌اش انتخاب مي‌كند كه چه شيوه‌اي براي رساندن پيامش به مخاطب يا بازديد كننده بهتر است. عده‌اي وبلاگ را فقط دفترچه‌اي براي ثبت خاطرات شخصي خود مي‌دانند. اما اين يك ابزار ارتباطي فوق العاده قوي است، اگر هم بگويي كه دفترچه‌ي خاطرات است، فرق دارد، دفترچه‌ي خاطراتي است كه همه به آن دسترسي دارند و پيش چشم همه گشوده و باز است، اين فضا، شخصيت ما را نشان مي‌دهد و به آن و نوشته‌هاي آن مي‌شود استناد كرد. پست الكترونيك هم يك ابزار ارتباطي است و ما هميشه تاكيد مي‌كنيم كه نامه‌هاي الكترونيكي‌مان را پيش از ارسال از لحاظ قواعد نگارش و املا و حتي دستور زبان چك كنيم تا جايي كه امكانش باشد، اين مطالبي كه نوشته مي‌شوند شايد تا سالها بعد از ما باقي بمانند و اينها بيانگر شخصيت ما هستند، كاري نبايد بكنيم كه سالها بعد يا بلافاصله بعد از انتشار مطالبمان، پشيمان شويم. وبلاگنويس بايد حرفي براي گفتن داشته باشد.

سرويس نگاهي به وبلاگهاي خبرگزاري ايسنا و فرازهايي از اين مصاحبه (9 مهر 84)