كليد‌های اينترنت بايد در دست تشكيلاتی بين‌المللی باشد.

فرصت چندانی به اجلاس تونس نمانده است. ظاهرا همه‌ی پانزده‌ هزار نفری كه به نمايندگی از 180 كشور جهان قرار است در اين اجلاس شركت كنند، اعلام آمادگی كرده‌اند و با تداركی از ماهها قبل همه‌ی هتلها را براي اين حضور جهانی رزرو كرده‌اند. موضوع بحث اين است كه آينده اينترنت چيست و چه كسی بايد حاكم بر آن باشد و آن را هدايت كند؟ و قرار هم نيست كه همه چيز در اين اجلاس مشخص شود و به اين اجلاس پايان بگيرد، بلكه من فكر مي‌كنم كه اين تازه آغازی است برای ملل دنيا خصوصا كشورهای در حال توسعه و البته مردم دنيا.

متاسفانه، اكثر مردم عادی در اكثر كشورها، در اين دنيای بزرگ و غيرعادی، آنقدر سرشان گرم است به كار و زندگي و امور شخصی‌شان، كه ظاهرا برايشان چندان فرقی نمی‌كند اين شاهراه بزرگ اطلاعاتي و ارتباطي از كجا عبور مي‌كند و مي‌گذرد و به كجا مي‌رود و چگونه مي‌رود و كليد سر منشاء و دروازه‌های ورودی آن به دست كيست.

چند امريكايي دست نشانده و منتخب آقاي بوش - از جمله همين آقاي گراس - هم دارند از اين آب گل‌آلود ماهي می‌گيرند و در پاسخ به اين سوال كه چه كسي بايد بر اينترنت حكمرانی كند پايشان را در يك كفش كرده‌اند و يك كلام مي‌گويند ما! همانطور كه قبلا و از ابتدا بوده‌ايم! توجه داشته باشيد كه در زبان انگليسي **ما** در پاسخ به يك سوال مي‌شود us و وقتي آن را حرف به حرف بخوانيد مي‌شود يو اس به عبارتی يعني ايالات متحده. ببينيد اينها با اينطور بيان كردن مواضع خود چطور در قضايا پافشاري مي‌كنند. اما به سلامتی گاو! چون نمي‌گويد **من** كه میگويد **ما**! مي‌گوييم كه تو (اي ابرقدرت! اي شفتالو! اي سبيل طلايي!) تنها يك كشوری چطور ادعای **ما** بودن داری؟ آنهايي كه واقعا مي‌گويند **ما** حرفشان و پاسخ‌شان به اين سوال فقط دو حرف دارد UN و اين پاسخ فقط يك كلمه نيست، دو كلمه است: **سازمان ملل!** همين و بس.

مهم اين است كه اين را بدانيم كه مساله اينترنت مقوله‌ای است كه بايد براي همه مهم باشد و مردم دنيا در اين زمينه بايد با دولت‌هايشان و نمايندگانشان در ارتباط باشند و نظرات خودشان را صراحتا بيان كنند و به اطلاع دولت‌هايشان برسانند و اين مهم است كه ما، حرفمان را به نفع همه‌ی انسانها و همه‌ی مردم دنيا زده باشيم طوري كه بعدها اگر خواستند از ما تحت عنوان تاريخ شفاهي چيزي جايي بنويسند بگويند اينها جزو آن گروه **دو كلمه‌ای** ها بوده‌اند. به عقيده‌ی ما، كليد اينترنت دو حرف است UN و تنها دو كلمه است: United Nations.