شبكهی جهاني و بينالمللي اينترنت (The International World Wide Web)
در حال حاضر، براي من و بسياري از دوستان و همكارانم، موضوع حاكميت اينترنت و اين يكدندگي و پافشاري امريكاييها در حفظ وضعيت كنوني و در دست نگاه داشتن كنترل كامل بر فعاليتهاي اينترنت بسيار حائز اهميت است و اين برايم سوال مهم و تقريبا بي جوابي است كه چرا مسئولان مملكت، يك ماه مانده به اجلاس دوم جهاني براي جامعه اطلاعاتي (WSIS) تا به اين حد در اين مورد بي تفاوت شدهاند كه صراحتا اعلام ميكنند كه هنوز براي حضور در آن برنامهاي ندارند يا بعضا اظهار بي اطلاعي ميكنند. آيا موضوع از اين مهمتر هم ميشود؟
شايد شما پيش خودتان بگوييد، بگذار به همين ترتيب باشد و بماند و يا اينكه به ما چه مربوط كه اينترنت در كنترل كي باشد، ما كه داريم كار خودمان را ميكنيم، نامههاي الكترونيكي مان را ميفرستيم، سايتهاي وب يا وبلاگهايمان را داريم و ... اما دوستان من، موضوع به همين سادگيها هم نيست. كنترل تشكيلات عظيمي چون اينترنت در دست يك قدرت، يعني كنترل همه چيز، همان جوري كه آنها ميخواهند و اين در نهايت به نفع كشورهاي ديگر، خصوصا كشورهاي در حال توسعه نيست. درست است كه اينترنت را امريكاييها به جهانيان دادند مثل «برق» يا فنآوريهاي ديگر، اما توسعه و پيشرفت كنوني اينترنت مديون همه ملل دنيا و بخصوص دانشمندان و انديشمندان همهی ملل است. حرف امريكايي ها درست مثل اين است كه بخواهند «برق گسترده جهاني» اديسون را تحت كنترل و راهبري خودشان قرار دهند. چنين چيزي نه امكان پذير است و نه به صلاح ملل دنيا و چنين هم نشد و نخواهد شد و به همين ترتيب است «اينترنت». اين پافشاري دولت امريكا و اين اخيرا قانونگذاران و اعضاي كنگرهي امريكا آنقدر مسخره است كه حتي اروپايي ها هم نميخواهند زير بار آن بروند و آنها در يك حركت ناگهاني، امريكاييها را به حال خودشان تنها گذاشتند.
اينترنت بايد زير نظر يك تشكيلات بين المللي (مثل اتحاديه بينالمللي ارتباطات از راه دور ITU ) هدايت شود و چنين نيز خواهد شد اگر تمام كشورهاي مخالف سلطهگري امريكا در مقابل زورگوييها و تماميت خواهيهاي امريكاييها بايستند. با اين شيوه كه امريكاييها در پيش گرفتهاند، هيچ بعيد نيست كه امريكاييها به طور كامل منزوي شوند و به اين ترتيب در سراسر گيتي اينترنتهاي متعددي بوجود آيند كه ديگر از لحاظ ماهيت متفاوت با اينترنت كنوني هستند. اينترنت، در حال حاضر بسيار گسترده، حجيم و در عين حال بي نظم و ترتيب است. در خبرها آمده بود كه اگر موتورهاي جستجو بخواهند تمام آنچه كه در اينترنت كنوني فراهم آمده است را فهرست كنند چيزي حدود سيصد سال طول خواهد كشيد، پس چه بسا بهتر باشد، ملل ديگر دنيا يك بار و براي هميشه در مقابل زورگوييها و يكدندگيهاي اين به اصطلاح ابرقدرت كه تصادفا خودش را مدعي حقوق بشر نيز ميداند بايستند. آيا نظارت و كنترل تشكيلات عظيمي چون اينترنت توسط يك سازمان بينالمللي عين يك دموكراسي جهاني و حقوق بشر نيست؟
اين درست مثل يك بازي است و همه بايد قواعد اين بازي را بدانند. در خبرها آمده بود كه نمايندگان مردم امريكا از هر دو حزب مطرحشان، دموكرات و جمهوريخواه، نامهاي نوشتهاند به آقايان «گراس» و «گالاگر» كه دولت و به عبارتي مردم امريكا (چون نمايندگانشان اين نامه را نوشتهاند) خواستار حفظ همين وضعيت كنوني اينترنت هستند. چرا نمايندگان ما در مجلس و نمايندگان ساير كشورها در مجالسشان اقدامي نكردهاند و نميكنند؟ در اجلاس تونس، اگر تمام كشورهاي مخالف وضعيت كنوني راهبري اينترنت توسط ICANN و يا به عبارت ديگر امريكا، با حمايت و حتي حضور برخي نمايندگان مردم در اجلاس حاضر شوند، ميتوانند قدرت واقعي مردم دنيا را در مقابل صف بندي كنوني به نمايش بگذارند كه مايل نيستند حق و حقوق خودشان و نسل هاي آينده را به اين راحتيها فداي خواستهاي يكجانبهي امريكاييها كنند.
مردم دنيا، يعني در حال حاضر بيش از يك ميليارد انسان، مستقيم يا غير مستقيم، كاربران جهاني شبكهاي هستند كه اكثرا خواهان هدايت و راهبري بينالمللي اينترنت هستند. شايد اين نام روزي تغيير كند به : شبكهی جهاني و بينالمللي اينترنت (The International World Wide Web).
شايد شما پيش خودتان بگوييد، بگذار به همين ترتيب باشد و بماند و يا اينكه به ما چه مربوط كه اينترنت در كنترل كي باشد، ما كه داريم كار خودمان را ميكنيم، نامههاي الكترونيكي مان را ميفرستيم، سايتهاي وب يا وبلاگهايمان را داريم و ... اما دوستان من، موضوع به همين سادگيها هم نيست. كنترل تشكيلات عظيمي چون اينترنت در دست يك قدرت، يعني كنترل همه چيز، همان جوري كه آنها ميخواهند و اين در نهايت به نفع كشورهاي ديگر، خصوصا كشورهاي در حال توسعه نيست. درست است كه اينترنت را امريكاييها به جهانيان دادند مثل «برق» يا فنآوريهاي ديگر، اما توسعه و پيشرفت كنوني اينترنت مديون همه ملل دنيا و بخصوص دانشمندان و انديشمندان همهی ملل است. حرف امريكايي ها درست مثل اين است كه بخواهند «برق گسترده جهاني» اديسون را تحت كنترل و راهبري خودشان قرار دهند. چنين چيزي نه امكان پذير است و نه به صلاح ملل دنيا و چنين هم نشد و نخواهد شد و به همين ترتيب است «اينترنت». اين پافشاري دولت امريكا و اين اخيرا قانونگذاران و اعضاي كنگرهي امريكا آنقدر مسخره است كه حتي اروپايي ها هم نميخواهند زير بار آن بروند و آنها در يك حركت ناگهاني، امريكاييها را به حال خودشان تنها گذاشتند. اينترنت بايد زير نظر يك تشكيلات بين المللي (مثل اتحاديه بينالمللي ارتباطات از راه دور ITU ) هدايت شود و چنين نيز خواهد شد اگر تمام كشورهاي مخالف سلطهگري امريكا در مقابل زورگوييها و تماميت خواهيهاي امريكاييها بايستند. با اين شيوه كه امريكاييها در پيش گرفتهاند، هيچ بعيد نيست كه امريكاييها به طور كامل منزوي شوند و به اين ترتيب در سراسر گيتي اينترنتهاي متعددي بوجود آيند كه ديگر از لحاظ ماهيت متفاوت با اينترنت كنوني هستند. اينترنت، در حال حاضر بسيار گسترده، حجيم و در عين حال بي نظم و ترتيب است. در خبرها آمده بود كه اگر موتورهاي جستجو بخواهند تمام آنچه كه در اينترنت كنوني فراهم آمده است را فهرست كنند چيزي حدود سيصد سال طول خواهد كشيد، پس چه بسا بهتر باشد، ملل ديگر دنيا يك بار و براي هميشه در مقابل زورگوييها و يكدندگيهاي اين به اصطلاح ابرقدرت كه تصادفا خودش را مدعي حقوق بشر نيز ميداند بايستند. آيا نظارت و كنترل تشكيلات عظيمي چون اينترنت توسط يك سازمان بينالمللي عين يك دموكراسي جهاني و حقوق بشر نيست؟
اين درست مثل يك بازي است و همه بايد قواعد اين بازي را بدانند. در خبرها آمده بود كه نمايندگان مردم امريكا از هر دو حزب مطرحشان، دموكرات و جمهوريخواه، نامهاي نوشتهاند به آقايان «گراس» و «گالاگر» كه دولت و به عبارتي مردم امريكا (چون نمايندگانشان اين نامه را نوشتهاند) خواستار حفظ همين وضعيت كنوني اينترنت هستند. چرا نمايندگان ما در مجلس و نمايندگان ساير كشورها در مجالسشان اقدامي نكردهاند و نميكنند؟ در اجلاس تونس، اگر تمام كشورهاي مخالف وضعيت كنوني راهبري اينترنت توسط ICANN و يا به عبارت ديگر امريكا، با حمايت و حتي حضور برخي نمايندگان مردم در اجلاس حاضر شوند، ميتوانند قدرت واقعي مردم دنيا را در مقابل صف بندي كنوني به نمايش بگذارند كه مايل نيستند حق و حقوق خودشان و نسل هاي آينده را به اين راحتيها فداي خواستهاي يكجانبهي امريكاييها كنند.
مردم دنيا، يعني در حال حاضر بيش از يك ميليارد انسان، مستقيم يا غير مستقيم، كاربران جهاني شبكهاي هستند كه اكثرا خواهان هدايت و راهبري بينالمللي اينترنت هستند. شايد اين نام روزي تغيير كند به : شبكهی جهاني و بينالمللي اينترنت (The International World Wide Web).
+ نوشته شده در دوشنبه دوم آبان 1384ساعت 22:58 توسط تابان خواجه نصيری
|
