سهيل آصفي
"خفن تيريپ زدي"، "ضايعش کردم"، "باهات حال مي کنم"، "انده مرامي"، "، "سوتي دادي عزيز"، "اسگلش کردم"، "ضد حال مي زنه"، " سه سوت مي يام"، "هنوز تو کفشم"، "چه ماشين توپي"، "سه شد"، "دودر باز"، "تخماتيک"، "مخشو زدم"....

سير قهقرايي زبان روزمره پارسي و رواج زبان شبه لمپني رايج در جامعه ايران در همه سالهاي نزديک به سه دهه اخير بارها مورد بحث و چالش جامعه شناسان و زبانشناسان کشور بوده است. رواج نوعي از ادبيات شبه لمپني و ابداع واژگاني نوظهور که سالها پيش واژگاني با چنين ساخت و مفاهيمي را تنها مي شد در ادبيات اقشار لمپن يا مشهور به "جاهلان" جامعه جستجو کرد امروز روز بطور فراگيري متداول شده و جاري زبان ها و بعضا قلم هاست. تا جايي که طيف وسيعي از گروه اجتماعي مشهور به "فرهيختگان" کشور نيز جسته گريخته از اين ادبيات در گفتار و کلام روزمره خود استفاده مي کنند.

گشتي در دنياي مجازي و بلاگستان فارسي و سر زدن به مکان هايي که بيشتر پاتوق نسل جوان کشور است و بعضا نشرياتي که سعي در جلب نسل جوان دارند، در بدست دادن تصويري تمام نما از آنچه يک جامعه شناس در پاره اي موارد "واکنش عصياني" به شرايط موجود توسط افراد جامعه و"انحطاط زباني" در يک جامعه عنوان مي کند کمک شاياني مي کند.  بیشتر ...