این تعریفی است که گوردن آلپورت و لئو پستمن در کتاب "روانشناسی شایعه" که توسط انجمن روانشناسی آمریکا منتشر و گویا به فارسی نیز ترجمه شده، ارائه کرده اند والبته لازم است با توجه به قدمت کتابی که هنوزهم به عنوان مرجع در این زمینه به کار می رود، به جای "ازطریق صحبت از شخصی به شخص دیگر منتقل می شود" نوشت: از طریق مینی رسانه های شخصی و در مورد ایران از طریق "پیام های کوتاه یا مسنجر"!

اما چرا شایعات سیاسی در ایران این چنین گسترده می شوند؟

صاحب نظران ارتباطات می گویند شایعات در فضای انحصار و انسداد رسانه ها شکل می گیرند و برای پیدایش آن عوامل زير را موثر می دانند:

- اهمیت موضوع و تاثیر آن در زندگی فردی و اجتماعی مردم
- نبودن اطلاعات دقیق و کافی درباره موضوع
- فقدان و یا کمبود سواد رسانه ای
- تجلی ناخودآگاهانه بیم ها یا امیدهای جامعه در شايعات
- ذات ساختار شکن و جنجالی روایت

شايعات بعضا تاثیر گذارند، بنابراین از سويی نباید شایعات و نقش آن را در گرایشهای افکار عمومی نادیده گرفت و از سوی دیگر باید با احتیاط فاصله خود را با آن حفظ کرد چون با واقعيت تفاوتهای بسيار دارد. شما در این باره چه فکر می کنید و انتظار شما از رسانه ای مثل بی بی سی در برخورد با شایعاتی این چنینی چیست؟

از http://www.bbc.co.uk/blogs/persian/2007/01/post_161.html